ტიტველი ქალები, როგორც საქართველოს სახე

საქართველოს, ქართველის ხსენებისას პირველად რა გახსენდებათ? ალბათ დროშა, ეკლესიები და ა.შ – მოკლედ, რაღაცები, რითიც ქართველები როგორც წესი, ვამაყობთ ხოლმე. რამდენიმე დღის წინ მეგობრები ვექსპერიმენტობდით და აღმოვაჩინეთ ფრიად უცნაური დეტალი, თუმცა მანამდე ნახეთ სქრინები, რას გვიჩვენებს გუგლი ამა თუ იმ ქვეყნის სახელის თუ ეროვნების ძებნისას:

რუსეთი: მედვედევი, დათვი, რუსი ბომჟი, რუკა და ა.შ – ძირითადად რუსეთთან ასოცირებული სიმბოლოები.


ამერიკა: დროშები დროშები დროშები თავისუფლების ქანდაკება, არწივი და ლეიდი გაგა.


ჩინეთი: რუკები და დროშა


საქართველო: მაკა ასათიანი, ლიკა ქავჟარაძე, ტიტველი ქალების არმია და რატომღაც ლევან მეტრეველი, იგივე მროველა 🙂 ძალიან “სასაცილო” სტატისტიკაა, განსაკუთრებით მაშინ, თუ გავითვალისწინებთ რომ დღემდე ყანწებით ვსვამთ სამშობლოს სადღეგრძელოს და მისი ღირსშესანიშნაობის გრძელი ნუსხის გაცნობა თითოეული ტურისტისთვის არასდროს გვეზარება. არადა როგორც ხედავთ, ტიტველი ქალების მეტი საამაყო არაფერი გვქონია/გვყოლია.
პრინციპში, რას ვუწუნებ, მშვენიერი გათვლაა: უცხოელი სერჩავს საქართველოს და ხედავს ნაშებს : ჩამოვა, რატომ არ ჩამოვა?
გააჩნია რომელი კუთხიდან შევხედავთ ამ ამბავს: კუთხიდან, საიდანაც აშკარად ჩანს რომ დაგვენძრა თუ იმ მხრიდან, საიდანაც მუდამ და მდგრადად ვითარდება საქართველო 🙂

რისიც მართლა მრცხვენია

გივიმ ტეგ თამაშში დამტაგა, სახელწოდებით , მრცხვენია. ორი დღის განმავლობაში რამდენიმე ბლოგერმა დაწერა პოსტი და თავიანთი სირცხვილები გამოააშკარავეს.

ისეთი შთაბეჭდილება დამრჩა რომ ჩამოთვლილი სირცხვილებიდან უმეტესობა პოსტისთვის გახსენებულ/გამოგონილი გახლდათ . თითქოს ზოგადსაკაცობრიო პრობლემებით მხოლოდ ახლა დაინტერესდნენ. რატომღაც ყველას ახლა შერცხვა არსებული და გადაუჭრელი პრობლემების.

კიდევ, მივხვდი, რომ მთავარია, პოსტებში მკითხველებს, საზოგადოებას დაანახო, რამდენი რამე “გიტყდება მათ გამო, თავაწეული ვერ დადიხარ, იმიტომ, რომ ამდენი გოიმი და ჩამორჩენილი დადის ქვეყნად..

კიდევ მივხვდი, რომ მსგავს თამაშში ვინც არ უნდა ჩააბა, ყველა ერთსა და იმავეზე-საყოველთაო სირცხვილზე, განუვითარებელ ხალხზე მიუთითებს ცხვირაწეული და კდემისა და წესიერების მანტიას მოისხამს.. ფაქტია, ჩვენ ერთმანეთის გვრცხვენია, ძვირფასო მოქალაქეებო.

უცნაურია, თუ ჩვენ ამდენი რამის გვრცხვენია, თუკი მე ვცდები და მეხსიერების ღრმა ხვეულები ზემოთხსენებულთ მხოლოდ პოსტში პუნქტებად ჩამოსაწერი ბრტყელ-ბრტყელი სიტყვებისთვის არ ამოუქექავთ, იმ ხნის განმავლობაში, რაც სირცხვილით ვკვდებით, უკეთესობისკენ მაინც უნდა შეცვლილიყო… რამე.

რაც შემეხება მე:

შიშვლად სიარულის მრცხვენია.

ჩემს მოშიშვლებულ მკერდზე მოშტერებული ხარბი მზერის მრცხვენია.

ქუჩაში ნაგვის დაგდების მრცხვენია სხვის დასანახად.

როცა ტყუილში მიჭერენ მაშინ მრცხვენია.

როცა სისულელეს წამოვროშავ, მაშინ მრცხვენია.

დღემდე მრცხვენია შეყვარებულის სახლში მისვლისას მშობლებთან მისალმების.

სემინარის არცოდნის მრცხვენია.

საგნები რომ შემეტენა , მრცხვენია. (არ ვიმჩნევ, მაგრამ გულის სიღრმეში)

და ა.შ.. ჩემი წვრილმანი სირცხვილებით, მარად თქვენი ანნა.

P.S

ვტაგავ თემუჩინს, ნათიას, და დანარჩენებს, ვისაც გინდათ თქვენი ნამდვილი სირცხვილები საჯარო განსჯის საგანი გახადოთ 🙂