პერსონალური კოლექცია

ალბათ ყველა ადამიანში დევს მეტნაკლებად კოლექციონერობის ჟინი. ჩვენ ვაგროვებთ მონეტებს, ხელსახოცებს , წიგნებს და კიდევ უამრავ წვრილმანს, რომელთა თვალის შევლება გვეამაყება, გვეღიმება და მოთმინებით ვაგრძელებთ კოლექციის გამდიდრებას.

ბოლო დროს, მგონი, საკუთარი გამოსახულებიანი ნივთების შეგროვების სურვილმა ამიტანა.

ამ ფოტოზეც ჩემი კარიკატურით დამშვენებული მაისური მაცვია და ამაყი ვარ. რამდენიმე კვირის წინ სამსუნგ გალაქსი ნოუთის პრეზენტაციაზე რომ დავინახე, როგორ ხატავდა ვიღაცას გალაქსიანი ყმაწვილი, სასწრაფოდ “ჩავეწერე” რიგში.

ესეც შედეგი, რაც თუ რომელიც დიდად არ მგავს, მაგრამ რაც მთავარია ჩემი სახელი აწერია და იდეაში მე გახლავართ.

რამდენიმე წუთის მერე დავინახე რომ თურმე შესაძლებელი იყო ნახატის ჭიქაზე და ქუდზე გადატანა, თუმცა ჩემი მხრიდან მეტისმეტი უსინდისობა იქნებოდა მეორედ მეთხოვა დახატვა, ან იმავე ნახატით რომელიმე მათგანი მომეთხოვა, ამიტომ მაისურს დავჯერდი.

რამდენიმე დღის წინ ჩემს ნიუსფიდში ამომხტარმა გალაქსი ნოუთის ფეიჯის პოსტმა  მამცნო, რომ ასეთი აქციები სხვადასხვა ადგილებზე იმართება. წინა შაბათ-კვირას, მაგალითად კინორუსთაველში იყო, სადაც წასვლის შანსს ბუნებრივია გამოვიყენებდი  ; უბრალოდ უნდა გადამეწყვიტა, ჭიქა მინდოდა თუ ქუდი? წავიყვანე, ჩემი რამდენიმე მეგობარი და წავედი.

ძალიან ბევრი ხალხი დაგვხვდა და რიგში მოგვიწია ჩაწერამ, თუმცა ამჯერად სამი მხატვარი გახლდათ და საქმეს საკმაოდ სწრაფ-სწრაფად ართმევდნენ თავს. მოკლედ, როგორც იქნა სკამზე შემოვსკუპდი და ესეც ჭიქა:
აქ სულ სხვანაირი ვარ და ასეთი “მე” უფრო მომწონს. მგავს მეთქი, ვერ ვიტყვი, მაგრამ ბევრად უკეთესი შესრულებაა.

მერე ქეთო, ნათია და კნუტი დაიხატნენ, თუმცა ჩემგან განსხვავებით , მაისურებზე: მშვენიერია, ახლა ისღა დარჩენიათ, მომავალ აქციებზე ჭიქებზე იფიქრონ 🙂

სხვათაშორის, როცა ეს ფოტოები ფეისბუქზე დავდე, ბევრმა იკითხა, რა ღირს ჭიქა/მაისური/ქუდის დამზადება , ჰოდა ბარემ გამახსენდა და იმასაც გეტყვით, რომ სრულიად უფასოა, ჰოდა რაღას უცდით, მე ნუ მეკითხებით, წადით შაბათს, ქარვასლაში:D
ქარვასლაში მეც წავალ, ქუდით დავასრულებ ჩემს კოლექციას.

ვერ მოვითმინე ეს ფოტო რომ არ დამედო, სადაც ისევ ჯიუტად ვცდილობ რაღაცების მოხაზვას.

აქ უკვე მხატვარი ცდილობს ჩემს დახატვას 🙂

ვიდრე ჭიქის დამზადებას ველოდებოდი, როგორღაც მოვახერხე გადამეღო რამდენიმეწუთიანი კადრი , თუ რა მსუბუქად და ლამაზად ხატავენ. მაპატიეთ, რომ კადრი  მოძრაობს, წარმოიდგინეთ, ყოველ წამში ვიღაც მეჯახებოდა და ამისგადაღებაც ძლივს მოვახერხე.

samsung galaxy note

ერთ წელზე მეტია, რაც ლეპტოპი ვიყიდე და რამდენიმე თვის განმავლობაში თითქმის ყველგან თან დავატარებდი. მერე გადავწყვიტე რომ ის მეტისმეტად მძიმე რამ იყო ჩემთვის და ჩემმა განუყრელმა მეგობარმა სახლში დაიდო ბინა. მისი თრევა მომბეზრდა და ყველაფერი მსუბუქი მხრების და თავისუფალი ხელების სასარგებლოდ გადაწყდა.

რამდენიმე კვირის წინ ფოტოაპარატი ვიყიდე, რომელსაც, ჯერჯერობით, ასევე ყველგან დავათრევ. ფოტოგრაფიის მოყვარული დიდად არ გახლავართ და აპარატი მხოლოდ მცირეოდენი ღირსშესანიშნაობების დასაფიქსირებლად მჭირდება ხოლმე, იქნება ეს მეგობრების შეხვედრა თუ უბრალოდ საინტერესო მომენტი ქუჩაში.

ახლა ჩემს wish list-ში კარგი მობილური ტელეფონი და სახატავი პლანშეტი იყოფენ პირველ ადგილს და აღარ ვიცი რომელს მივანიჭო უპირატესობა. გამომდინარე იქიდან, რომ ძველი მობილური ჯერ-ჯერობით არსებობს, ალბათ პლანშეტს ვიყიდი, მაგრამ გაცილებით უკეთესი იქნებოდა, ყველა იმ ნივთის ფული, რაც ცალ-ცალკე უნდა ვიყიდო, გამეერთიანებინა როგორმე და ერთი, მოსახერხებელი და ლამაზი ნივთი მეყიდა. ეს იდეა მაშინ დამებადა, რაც  samsung galaxy note-ს ირგვლივ ატეხილ აჟიოტაჟს მოვკარი ყური –  ტექნიკაში არც ისე კარგად ვერკვევი, მაგრამ ჩემთვის ისიც საკმარისი იყო, როცა რამდენიმე ჩემმა ეფლის პროდუქციის მოყვარულმა მეგობარმა სასწრაფოდ იყიდა გალაქსი ნოუთი.

ისე მოხდა, რომ მეც მომეცა საშუალება, ცოტა ხნით ხელში ჩამეგდო ეს ნივთი და გამეტესტა:

სამსუნგ გალაქსი ნოუთი ლეპტოპის ნაცვლად– დიახ, სრულიად თავისუფლად შეიძლება ის თან ვიქონიო ყველგან და შეასრულოს   ყველა ფუნქცია, რაც ლეპტოპს აქვს და რისთვისაც ჩვენ ამ უკანასკნელს თან დავატარებთ ხოლმე . განსხვავებით ჩვეულებრივი ტელეფონის ეკრანისგან, რასაც როგორც წესი, გაჭირვებით მოვიხმართ და ესემესების კითხვაც ნერვებს გვიშლის, მისი ეკრანი ძალიან მოსახერხებელია ფილმების საყურებლადაც კი და სრულებით არ ტოვებს დისკომფორტის შეგრძნებას. ბოლოსდაბოლოს ის ხომ ყველაზე დიდეკრანიანი ტელეფონი-პლანშეტია მსოფლიოში.  მშვენიერია, დამძიმებული მხრის პრობლემაც მოგვარდა.

სამსუნგ გალაქსი ნოუთი ფოტოაპარატის ნაცვლად– 8 მეგაპიქსელიანი კამერა და 4x ზუმი : თითქმის იგივე მონაცემები, რაც ჩემს ფოტოაპარატს.

სამსუნგ გალაქსი ნოუთი  სახატავი პლანშეტის ნაცვლად– თუ ცოტაოდენი ხატვის ნიჭი მაინც გაქვს, შეგიძლია მშვენივრად გაირთო თავი ყველგან, იქნება ეს სახლი , ქუჩა თუ პარკი. პაწაწუნა “კალმით” ძალიან მოხერხებულია ხატვა გალაქსი ნოუთის ეკრანზე. სხვათაშორის, ვცადე კიდეც დამეხატა და აი რა გამომივიდა.

პირველი ცდისთვის მგონი არაუშავს, მთავარია სტაილუსის კარგად მოხმარება, სათანადო “ფანქრის” შერჩევა ისწავლო და მიეჩვიო ეკრანზე ხატვას. თუ ხატვა გიჭირთ, შეგიძლიათ მეგობარს ფოტო გადაუღოთ და ის გააშარჟოთ, მიახატოთ რქები ან ულვაშები და ასე გაერთოთ. მე პირადად, ხატვა ვარჩიე.

სამსუნგ გალაქსი ნოუთი რიდერის ნაცვლად – რა თქმა უნდა, ყველა ზემოთჩამოთვლილთან ერთად მისი საშუალებით კითხვაც შეიძლება. წიგნების და ნიუსების მოყვარულთ შეუძლიათ სწრაფად მიუწვდეთ ხელი სასურველ ინფორმაციაზე და როგორც უკვე აღვნიშნე, ყველაფერი მოხერხებულად იკითხება მის ეკრანზე.

და რა თქმა უნდა, სამსუნგ გალაქსი ნოუთი ჩვეულებრივი მობილური ტელეფონის ნაცვლად – იმ ყველაფრის შემდეგ, რაც ზემოთ მოვყევი, საერთოდ არ მაქვს სურვილი სხვა ტელეფონი ვიყიდო და არც პლანშეტი. რა გაეწყობა, ფოტოაპარატი  და ლეპტოპი უკვე მაქვს 🙂 ისე, ვისაც წერილების წერის ნოსტალგია აქვს, შეუძლია “კალმით” ან თუნდაც ხელით დაწეროს შეტყობინება და გაუგზავნოს ადრესატს ^^

სხვათაშორის, როდესაც რამის ყიდვა მინდა, წინასწარ არასდროს ვიცი რა მინდა და როგორი მინდა. მხოლოდ ადგილზე მისვლისას ვარჩევ სასურველს, ან საერთოდაც ვერ ვარჩევ და იმედგაცრუებული ვბრუნდები. მშვენიერი გრძნობა ყოფილა, როცა ზუსტად ვიცი რას ვიყიდი როცა ფული მექნება 🙂