ჩემი მოხარშული ლუდი


როდესაც ვყიდულობ პროდუქტებს, ვჭამ, ან ვსვამ მათ, არ ვფიქრობ მათ შემადგენლობაზე, სად, როგორ ვის მიერ არის დამზადებული. მთავარია ჩვენს თეფშებსა და ჭიქებში გემრიელი საჭმელი და სასმელი იყოს და კვების რეცეპტორები “დააპუროს”

არადა ერთი შეხედვით იოლად მოსამზადებელი საკვებიც კი გადის პროცესებს, რის შემდეგადაც მას მივირთმევთ. ამ შემთხვევაში ყურადღებას გავამახვილებ ლუდზე. ლუდი თითქმის ყველას უყვარს. გვაქვს საყვარელი ბრენდები, საყვარელი გემოთი და შეფუთვით. მე კი ძალიან კარგი შესაძლებლობა მომეცა, წავსულიყავი ნატახტარის ქარხანაში და უშუალოდ მომეხდინა დაკვირვება ლუდის დამზადების ტექნოლოგიებზე.


იმისთვის, რომ ლუდი მოიხარშოს, ამ კომპიუტერიდან უნდა მოხდეს პროცესების გაშვება და თვალყურის დევნება. დღეს მაუსის რამდენიმე დაწკაპუნებით სწორედ მე გავუშვი ე.წ ტანკებში ლუდი მოსახარშად და ძალიან ამაყი ვარ. ბადაგის ნიმუში უკვე ბოთლშია, კასრის ლუდი, ნომრით 1142. გაყიდვაში დაახლოებით ერთ თვეში გამოვა. ძალიან იოლად ჟღერს კომპიუტერთან ჯდომა და პროცესების გაშვება, თუმცა, სინამდვილეში ძალიან ძნელია, მე მაკვირდებოდნენ და მომხმარებელს შეუძლია არ იღელვოს, ყველაფერი რიგზეა.

პირველი ნაბიჯი ლუდის დამზადებისას არის სათანადო პროდუქტების მოპოვება. ესენია ალაო, რომელიც ქერისგან მზადდება, სვია, რომელიც ლუდს აძლევს სპეციფიურ მომწარო გემოს და რა თქმა უნდა წყალი, რომლის ხარისხი ლუდისთვის ძალიან მნიშვნელოვანია. ამბობენ, რომ ქარხნის ნატახტარში აშენება სწორედ ნატახტარის წყლის უნიკალურობამ განაპირობა.  ნედლეული ლაბორატორიაში მოწმდება და შემდგომ ხდება მათი გადანაწილება შესაბამის დანადგარებში.

პირველ რიგში, ხდება ალაოს დაფქვა და წყალთან ერთად შემლეს ტანკში შელესვა:

შელესვის და აშაქრების შემდეგ მასა გადადის ფილტრში სადაც მიდის ფილტრაცია.

ფილტრაციის შემდეგ ბადაგი გადადის მადუღარა ტანკში, სადაც ხდება დუღილთან ერთად ხდება სვიის დოზირებაც

დუღილის შემდეგ ბადაგი გადადის ვირპულში, სადაც სვიის ნარჩენები ილექება. პატარა “ფანჯრიდან” ჩანს ბევრი ბადაგი.

საბოლოოდ, მიღებული ბადაგი ცივდება და გადადის ცილინდრულ კონუსურ ტანკში, ე.წ “cct-ში” სადაც ამატებენ საფუარს და იწყება ფერმენტაცია ანუ ლუდისთვის იმ საბოლოო გემოს და სახის მიცემა, რა სახითაც მას უბრალო მომხმარებლები იცნობენ.

ამ დანადგარზე მიერთებული მილებიდან ხდება ცივი წყლის და ცხელი ბადაგის თბოცვლა ანუ ვიღებთ გაციებულ ბადაგს

ამ დანადგარზე მიერთებული მილებიდან ხდება ცივი წყლის და ცხელი ბადაგის თბოცვლა ანუ ვიღებთ გაციებულ ბადაგს

საბოლოო სახის მიღებამდე კი ტანკებში არსებულ მასას უცნაური სუნი აქვს, სრულიად განსხვავებული ლუდის სუნისგან.
ბუნებრივია, ჩემი ვიზიტი ქარხანაში, არ დასრულებულა მხოლოდ რამდენიმე დანადგარის დათვალიერებით. ავიღე თავზე პასუხისმგებლობა და შევამოწმე აშაქრება:

იოდის მეშვეობით შევამოწმეთ კარგია თუ არა აშაქრება

იოდის მეშვეობით შევამოწმეთ კარგია თუ არა აშაქრება

ამ აპარატით იზომება ph ბადაგში

ამ აპარატით იზომება ph ბადაგში

გარდა ამისა, ვიყავი ლაბორატორიაში და დავათვალიერე ის აპარატურა, რომლებიც ლუდის ხარისხს და ვარგისიანობას ამოწმებენ. ერთ-ერთ ყველაზე მნიშვნელოვნად ლუდში ალკოჰოლის და სიმკვრივის განმსაზღვრელი აპარატი მომეჩვენა, თუმცა დანარჩენი ფოტოები, როგორც ლაბორატორიის, ასევე ქარხანაში არსებული სხვა საჭირო დანადგარების,  შეგიძლიათ ნახოთ ამ ალბომში.

ამით ჩემი ვიზიტი და ლუდის დამზადების პროცედურა არ ამოწურულა. წინ მელოდება ლუდის ბოთლებში ჩამოსხმა და ა.შ ამიტომ ხვალ ისევ მოვალ და დანარჩენ პროცესებს დავაკვირდები 🙂

Continue reading

მე და ლუდი

არ ვიცი რამდენი ხნის წინ დაიწყო ჩემი და ლუდის ისტორია. დღემდე მახსოვს შეგრძნება , როცა პირველად გავსინჯე უცნაური გემოს მქონე მოოქროსფრო სასმელი. თანდათან მივხვდი რომ:

ლუდი საუკეთესო სასმელია გასაგრილებლად ზაფხულში და გასათბობად ზამთარში;

ვინმესთან სტუმრობისას – თან წასაღებად;

კომპიუტერთან ჯდომისას ნელ-ნელა საწრუპად;

სიმთვრალის ეფექტის მისაღებად- ბევრის ან უფრო ბევრის დალევის შემთხვევაში.

მოკლედ, პირადად მე უამრავი მიზეზი მაქვს იმისთვის , რომ მიყვარდეს ლუდი. კარგი ლუდი. ქართული წარმოების ლუდებიდან პირველად ნატახტარი მახსენდება ხოლმე და ამის მიზეზიც მაქვს- ბოლოსდაბოლოს ამ კომპანიას ქართული ბაზრის 65% უჭირავს და მისი ასორტიმენტიდან ყველას შეუძლია სასურველი შეფუთვის და გემოს პოვნა : ეფესი , ქარვა, კასრის ლუდი , ექსტრა და ტრიდე ნატახტარის ბრენდებია.

თითოეული მათგანი განსხვავდება გემოთი და ე.წ “გრადუსით”:

ექსტრა პირადად ჩემთვის ძალიან ძლიერია და ერთი კათხა საკმარისია ჩემს დასათრობად, რასაც ვერ ვიტყვი ეფესსა და და ქარვაზე. კასრის ლუდი არ გამისინჯავს. თითქმის ყოველთვის ეფესს ვსვამ, გარდა გამონაკლისი შემთხვევებისა, როცა სწრაფი დათრობა მსურს და ექსტრას ვანიჭებ უპირატესობას.

რამდენიმე დღის წინ ნატახტარმა რებრენდინგი განახორციელა და შეფუთვა განაახლა. ალბათ გახსოვთ როგორი იყო ძველი შეფუთვა ჩვეულებრივი ნატახტარის ბოთლის:

სურათზე, მარცხნივ არის ნატახტარი ახალ შეფუთვაში, ლოგიკურად მისგან მარჯვნივ, ნატახტარი ძველ შეფუთვაში.

ზოგადად დიდ მნიშვნელობას ვანიჭებ ხოლმე იმას, თუ როგორ გამოიყურება პროდუქტი. გულახდილად რომ ვთქვა, დიდად არ მომწონდა ძველი შეფუთვა- ყველაზე სასურველი ჩემთვის ისევ ზემოთხსენებული ბრენდის-ეფესის “გარეგნობა” იყო და ესეც დიდ როლს თამაშობდა ჩემს არჩევანში.

რაც შეეხება განახებულ ბოთლს: დამეთანხმებით ალბათ, გაცილებით მიმზიდველად გამოიყურება და პროდუქტის ძირითადი მახასიათებლებზე: ალაოზე, უნიკალურ წყალზე და გვირგვინზეა აქცენტი გაკეთებული, ჩემთვის კი ბოთლის შეცვლილი/დახვეწილი დიზაინიც სავსებით საკმარისია. ჩემდა  სამწუხაროდ არ შეცვლილა ქილის დიზაინი 🙂

ამ ცვლილებების უშუალოდ ნახვის შესაძლებლობა რამდენიმე დღის წინ მომეცა, ივენთ ჰოლში, სადაც განახლებული ნატახტარის პრეზენტაცია გაიმართა, ლუდით სავსე მაცივრების გათამაშებით და კონცერტითურთ. ლუდით სავსე მაცივარი, როგორც უიღბლოს, წილად არ მხვდა. სამაგიეროდ რამდენიმე მართლა კარგი სიმღერა , კარგი შესრულებით მოვისმინე, ვუყურებდი როგორც ცვიოდა მოცეკვავეების ხანჯლებს ნაპერწკლები  და რა თქმა უნდა, დავლიე ბევრი ლუდი.

ეს ჩემი მოსაწვევია, ბლოგერის რანგში.

ბლოგერების განკარგულებაში მყოფი ლუდი. განახლებული შეფუთვით მხოლოდ პრეზენტაციის შემდეგ შემოგვთავაზეს დასაგემოვნებლად.

ოთხკუთხა მინაში გამომწყვდეული ჰოლოგრამიანი მბრუნავი ბოთლი 🙂