დაგვიანებული ახალი წელი

ეს პოსტი რამდენიმე დღის წინ უნდა დამეწერა, მაგრამ დამეზარა, ამიტომ ახლა ჩავაბარებ ჩემს ბლოგს მოკლე რეპორტს იმის შესახებ, თუ როგორ შევხვდი ახალ წელს.

მე და ახალ წელს საერთოდ, უცნაური ურთიერთობა გვაქვს. როცა რაღაცას ველოდები მისგან და მიხარია ხოლმე მისი მოსვლა, ყველაფერი ფლავდება, ამიტომ კარგა ხანია ნეიტრალიტეტს ვიცავ. წელს გადავწყვიტე ურთიერთობის გამოსწორება და გრინჩის ბუნაგიდან გამოვძვერი, მაგრამ ალბათ სიცივე ვეღარ ავიტანე და ჩავვარდი ლოგინად, სრული ამ სიტყვის მნიშვნელობით.

მოკლედ, 29 დეკემბერია და წესით ჩემს სახლში ახალი წლის ციებ-ცხელება უნდა მქონდეს , მეკი ვწევარ და ფეისბუქს ვარეფრეშებ ძილთან მონაცვლეობით. ხელი ჩავიქნიე და ჩემს ბიჭს მივწერე ჩემთან ერთად მისცემოდა აპათიას და ყველაფერი დაეკიდებინა. დედაჩემი აინუშშიც არ აგდებს ჩემს სიცხეს და მოვალეობის მოხდის მიზნით ხაჭაპურებს მიცხობს და საცივს აკეთებს.

საღამოს ამოვიდა ყვავა, ამომიტანა წამლები, დადგა ნაძვისხე და მიბრძანა 31ისთვის გამოვჯანმრთელებულიყავი. ბრძანების მხოლოდ ნაწილი შევასრულე და ოთახში გავიარ-გამოვიარე. იმის მაგივრად რომ საღამოს სადმე წავსულიყავი და შინ დილით შემოვსულიყავი, ვიჯექით მე ჩემი ბიჭი და დედაჩემი და ვსვამდით. ბოლოს ახალი წელი მოვიდა. მეორე დღეს გამახსენდა მხოლოდ რომ სურვილის ჩაფიქრება დამავიწყდა.

მეკვლედ ეგრეთ წოდებული მაზლი გვყავდა, 1ზე ნათია ქეთო და ანინა მოვიდნენ. ვისხედით და უაზროდ ვიცინოდით რაღაცებზე. მეორე ახალი წელია ჩემი და გოგოების და ძალიან მიხაროდა, ყველა გვერდით მყავდა, ყველა. ახალ წელს შევხვდი დედასთან, ჩემს ბიჭთან, მეგობრებთან ერთად – ამაზე უკეთესი რამე წარმოუდგენელი იყო: ვიჯექი და ვუყურებდი ადამიანებს, რომლებთან ერთადაც ალბათ ძალიან ბევრ წელს გავატარებ კიდევ. (მომიტევე მკითხველო ჩემთვის ასეთი შეუფერებელი სიყვარულობანასთვის)

მერე ბავშვები წავიდნენ და დავიძინე. ასე დამთავრდა ის ღამე. 1 იანვარს გარეთ გასვლის უფლება მოვიპოვე და ყვავასთან გადავედი. მხოლოდ იმ დღეს ვიგრძენი ახალი წლის სუნი. საღამო იყო და ცივ ჰაერში კიდევ შუშხუნების და დამწვრობების სუნი იდგა. გზაში ვფიქრობდი, მართალია თუ არა ის სიბრძნე, რომლის მიხედვით, ახალ წელს როგორც დაიწყებ და რასაც დაიბედებ, ისე გაატარებ მთელ წელს-მეთქი. ალბათ სისულელეა. იმიტომ რომ ყველა დაბრკოლებას თუ წინსვლას, რაც ჩვენს თავს ხდება საკუთარივე ხელით ვიქმნით, ასე რომ გადავწყვიტე ნაკლებად მჯეროდეს გარემო ფაქტორების და ნაკლებად დავუშვა ხოლმე სისულელეები .

რადგან იმ ჯადოსნურ ღამეს სურვილის ჩაფიქრება დამავიწყდა, ჩემს თავს დავუდე პირობა. მთელი წელი იმაზე უკეთესი ვიქნები, ვიდრე შარშან ვიყავი და საფუძვლიან ნიადაგს მოვუმზადებ შემდეგ წელს იმისთვის რომ მორიგი ახალი წელი კიდევ უფრო კარგი იყოს.

მოგვიანებით გილოცავთ ახალ წელს.

 

ბრძოლა სქელი ფეხების წინააღმდეგ

ნებისყოფა საერთოდ რომ არ გამაჩნია, მაშინ ვხვდები, როცა საქმე დიეტას ეხება. დედაჩემთან ხანგრძლივი ურთიერთობისას ვხვდები ხოლმე, როგორ ვსუქდები დღითიდღე, ამის შესაჩერებლად კი ერთადერთი ხერხი ვიცი – ერთ კვირაზე დიდ ხანს არ გავჩერდე იქ, სადაც დედა და საჭმელებია.

თუ გაინტერესებთ, როგორ ვიქცეოდი ბავშვობაში, როცა სულ ერთად ყოფნა გვიწევდა, პასუხი მარტივია: სამი ზომით მსუქანი ვიყავი, ვიდრე ახლა ვარ . რაც თბილისში გადმოვცხოვრდი, ცოტა ხელი შევაშველე, ორიოდე თვით დიეტაზე ვიჯექი და მერე თავისთავად დავრჩი იმ წონაზე, რაზეც ახლა ვარ. მოკლედ, ერთი შეხედვით, არაფერს ვუჩივი, მაგრამ მაინც მაწუხებს მსუქანი ფეხების სინდრომი:

:|

😐

:|

😐

რაც ყველაზე ძალიან მიშლის ნერვებს, ჩემი კანის სირბილეა, რასაც არანაირი დიეტა არ უშველის: ვარჯიში, ვარჯიში და ვარჯიში! ამ უკანასკნელის ნებისყოფაც არ გამაჩნია. შარშანაც, მხოლოდ ერთი თვე ვიარე ტრენაჟორებზე და შედეგი ნული 😀 ხშირად ნერვები მეშლება ხოლმე, რატომ არ უნდა მოვიკრიბო ძალა, სულ ცოტაოდენ დიეტაზე დავჯდე და ვარჯიშიც წავაშველო? ყველაფერს ეშველებოდა და 20 წლიან მსუქანი ფეხების კომპლექსსაც მოვაშთობდი, მაგრამ ამის ნაცვლად დღეს იცით რა ვქენი? უამრავი კატლეტი შევსანსლე !

:|

😐

ახლა, როცა შიმშილი არ მაწუხებს, იმასაც ვფიქრობ, მუცლისთვისაც რომ მიმეხედა, არ იქნებოდა ურიგითქო, მაგრამ ეს თავდაჯერებულობა და იმედები მხოლოდ რამდენიმე საათს გაგრძელდება, ვიცი – მანამ, სანამ არ მომშივდება 🙂

ალბათ მიხვდით, დედაჩემი დამტრიალებს თავს და ამიტომაც მაწუხებს შიშები . თან სწორედ ის დროა, შემოდგომამდე რომ რამდენიმე კვირაა დარჩენილი და საკუთარ თავს უკვე მერამდენედ, პირობას აძლევ რომ რამდენიმე კილოგრამით ნაკლებს გიხილავენ მეგობრები .

ერთი პირობით მეტი იქნება თუ ნაკლები , უკვე მნიშვნელობა აღარ აქვს და ჩათვალეთ პირობა დავდე:

სექტემბრამდე ვივარჯიშებ, ნაკლებს შევჭამ და ეგებ მეშველოს რამე! თვალყური მადევნეთ და ელოდეთ სავარაუდო პოსტს, შედეგითურთ 😀